Witte Wieven

mist ∙ nevel ∙ waas ∙ sluier ∙ mysterie

De bekende wereld verdwijnt

we zijn op ons eigen eilandje

Alles voelt anders
Een doorgang naar een andere wereld opent zich
Alles kan opduiken uit de mist…

Mistbanken heten in het oosten van Nederland ‘Witte Wieven’: ‘wijze
vrouwen’. Ze wonen sinds voor het Christendom in ruïnes en meren. In Keltische en Germaanse mythologie wordt ‘het land’, vaak door vrouwen vertegenwoordigd. Als we deze vrouwen respecteren en naar hen luisteren, zal het land goed voor ons zijn. Dan helpen Witte Wieven vrouwen bij hun bevalling en maken ze graag het werk van de boer af in ruil voor pannenkoeken. Wanneer we niet naar het land luisteren, boeten we daarvoor:

Zie bijvoorbeeld Proinsias Mac Cana: Women in Irish Mythology

klimaatverandering

Hoe leren we van het land?
Hoe respecteren we de mist?

Joseph Brodsky schrijft over de winters van Venetië:

De plaatselijke mist, de beroemde nebbia, maakt deze plek buitentijdser dan de privévertrekken achter de gesloten deuren van paleizen, door het uitwissen van niet slechts reflecties, maar van alles wat een vorm heeft: gebouwen, mensen, zuilengalerijen, bruggen, beelden. Bootdiensten worden geannuleerd, wekenlang landen en vertrekken er geen vliegtuigen, winkels zijn gesloten, op de mat hoopt de post zich niet meer op. […] Kortom, een tijd om jezelf te vergeten, teweeggebracht door een stad die zich niet meer laat zien. Zonder het door te hebben volg je haar voorbeeld, zeker als je, net als zij, geen gezelschap hebt.”

The local fog, the famous nebbia, renders this place more extemporal than any palace’s inner sanctum, by obliterating not only reflections but everything that has a shape: buildings, people, collonades, bridges, statues. Boat services are canceled, airplanes neither arrive nor take off for weeks, stores are closed, and mail ceases to litter one’s threshold. […] In short, a time for self-oblivion, induced by a city that has ceased to be seen. Unwittingly, you take your cue from it, especially if, like it, you’ve got no company.”
– Joseph Brodsky: Watermark

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *